Voor
werkgevers
Voor
werkzoekenden
Voor
verwijzers

Theo is surveillant in de LocHal: ‘Ik ben hier als een vis in het water’

De big smile verraadt een hoop. De woorden erna nog meer. Theo Geerts (60) is surveillant in de LocHal en stapt elke dag met plezier binnen. Glunderend: “Ik doe dit al tien jaar en het bevalt me nog steeds zó goed. Ik ben hier als een vis in het water.”

Vanwege rugklachten belandde Theo bij de Diamant-groep, dat hem dik tien jaar geleden als surveillant inzette in de bibliotheek. Toen nog op de oude locatie aan het Koningsplein, nu in een gloednieuwe LocHal in de Spoorzone. “Het wordt al de huiskamer van Tilburg genoemd. Daar word ik zo gelukkig van.” Wederom glundert Theo: “Het bezorgt mij zo’n trots gevoel als ik hier binnenkom, het is een hartstikke fijne plek.”

Eerst begroeten, dan de rest

Theo stapt ’s ochtends zo tegen half acht, kwart voor acht binnen bij de LocHal. De facilitaire en technische dingen (denk aan verlichting, opstarten pc’s, schoonmaak etc.) zijn dan al gedaan. “Het eerste dat wij doen is begroeten. Dat hoort erbij. Mensen komen binnen om een krantje te lezen en koffie te drinken. Dan zeggen we ‘goedemorgen’.” Samen met nog twee anderen zorgt Theo voor de goede orde in het pand. “We houden toezicht. Klusjes doen we niet, daar zijn de andere afdelingen voor. Het is echt rondlopen, klantencontacten maken en mensen aanspreken op gedrag als dat nodig is. Ik ben een mensenmens, dus dat contact is hartstikke leuk.”

Elke dag is anders

Zo nu en dan worden de huisregels overschreden en moet Theo als surveillant optreden. “Soms komt het voor dat bezoekers zich niet aan het reglement houden. Dan moeten we ze erop aanspreken. En ja, we moeten weleens iemand wegsturen. Dat maakt het werk ook zo afwisselend; geen dag is hetzelfde. We krijgen hier van alles binnen; zwervers, oudjes, jeugd. Als je ze op tijd aanspreekt, zorgt dat voor orde. En het houdt de moed erin.”

Theo maakt heel wat meer meters dan op de vorige locatie. “We hebben een gezondheidsapp vanuit het werk, die bijhoudt hoeveel je dagelijks loopt. Ik haal makkelijk elf, twaalf kilometer op een dag. Daar krijg je punten voor waar je vervolgens leuke dingetjes voor kunt kopen. Dat is een leuk extraatje.” Of de Tilburger ook in de LocHal wordt herkend door bezoekers? “Ik ben nog steeds een soort van uithangbord. ‘Ey, jij bent hier nu ook’, zeggen ze dan. Ik krijg ook veel vragen als: hoe is dat nou hier, nu het een stuk groter is als de oude bieb? Mijn antwoord?” Glunderend: “Beter had ik het niet kunnen krijgen!”

Grandioos

De LocHal is inmiddels alweer ruim vijf maanden open. In die korte tijd heeft Theo heel wat leuke dingen meegemaakt. “In februari verwelkomden we de honderdduizendste bezoeker met een bosje bloemen. Dat was grandioos. En de opening, eind januari, was heel mooi gedaan. Vooral het begin was tof: die massa… Er waren dagen met drie-, vierduizend bezoekers. Het nieuwe is er vanaf, nu is het wat rustiger. Maar ik zit niet stil hoor, er is genoeg te doen.”

Gelukkig in de LocHal

Als het aan Theo ligt dan loopt hij tot z’n pensioen rond in de LocHal. “Ik ben nu zestig en als mijn rug het toelaat, dan blijf ik hier maar al te graag tot m’n 67e. Ik heb in ieder geval aangegeven dat ik hier tot m’n pensioen wil blijven. Ja, ik ben hier écht heel gelukkig.”

 

Bron: www.indebuurt.nl/tilburg

Disclaimer - Cookies - KvK nr. 17257648 - Algemene verkoopvoorwaarden - Voorschriften aannemers -  © 2016 Diamant-groep